Goeiemiddag,
Ik heb vanmiddag enkele boeiende gesprekken gehad.. Mensen denken allemaal hetzelfde, en willen allemaal hetzelfde, alleen doet ieder dat op zijn manier.
Neem nu de volgende situaties :
1) je bent gedumpt door je ex en het eerste wat je denk gedurende lange tijd is ' Mannen/vrouwen, allemaal hetzelfde ' Terwijl je toch nog vrienden hebt van hetzelfde geslacht als je ex die je wél heel sympathiek vindt.. Je gaat je frustraties onnodig veralgemenen, waarom? We zoeken allemaal het antwoord..
2) Je staat in een semi-file, voor je staat zo'n oude Renault twingo, daarvoor een Clio met een L en daar nog voor nen bompa. Op wie steek je de schuld ? Da wrak voor u? De leerlingske op de baan of die bompa weer? ik weet het niet.. Ik steek het op ze allemaal ! Maar wieweet kan de rest gwn ook niet sneller omwille van Bompa? Ben ik dan neerbuigend t.o.v de rest? en waarom?
3) Dé cliché, 2 vriendinnen lopen langs een stel bouwvakkers die u nafluiten en naroepen ' hé schoon wijveke '.. Elk meisje haar eerste reactie luidop " Haha da was op u " terwijl ze in zichzelf denkt " da was zo hard op mij, hihi ik ben mooi ".. De eeuwige rivaliteit tussen de dames..komt voort uit onze onzekerheid?
Wist je dat : Als een mollig meisje het woord ' dik, lelijk, koe,..' hoort in een straal van 2 meter, denkt ze dat het op haar is.
Mensen en hun onbedwingbare nieuwschierigheid, hoe gaan we daar mee om? ikzelf ben hét voorbeeld bij uitstek, Oh het is m'n tweede ziekte.. En de reden is : ik wil het gewoon weten, zodat ik weet wat anderen zeggen, denken, voelen en dan vergelijk ik mezelf ermee en kijk ik hoever ik sta in het leven.. Waarom zijn mensen nieuwsgierig?
En last but not least : Wie wil met mij gaan skydiven? ( deze vraag is niet diep, maar ik zoek wel een geflipt exemplaar dat met mij die kick wil ervaren )